ابوالفضل العباس

به خاطر چند تن از دوستان كه گفتند تمثال استفاده

نكم . اين تمثال را از اين پست پاك كردم.

آب هستم آب هستم آب پاك

جاريم از آسمان تا قلب پاك

گاه ابر و گاه باران مي شوم

گاه از يك چشمه جوشان مي شوم

گاه ازيك كوه مي آيم فرود

آبشار پرغرورم گاه رود

گاه قطره گاه دريا مي شوم

گاه در يك كاسه پيدا مي شوم

نيست چيزي برتر از من در جهان

زندگي از آب مي گيرد نشان

گرچه آبم روزي اما سوختم

قطره تا دريا سراپا سوختم

تشنه اي آمد لبش را تر كند

چاره ي لب تشنه اي ديگر كند

تشنه آمد تا كه سيرابش كنم

مشك خالي داد تا آبش كنم

تشنه آن روز من عباس بود

پاسدار خيمه هاي ياس بود

خون عباس علمدار رشيد

قطره قطره در درون من چكيد

داغي آن خون دلم را سوخته

آتشي درجان من افروخته

چشم هايم خواب موجم خفته باد

آبي آرامشم آشفته باد

واي من واي من واي دل

مانده در مرداب حسرت پاي دل

پيچ وتاب رودم از درد دل است

بركه از اندوه دل پا در گل است

گريه من شر شر باران شود

غصه ام در گريه ها پنهان شود

دود داغم ابرها را تيره كرد

آسمان ها را سرا پا تيره كرد

آب اگر شد اشك چشم از شرم بود

از خجالت شور و تلخ و گرم بود

آب بودم كربلا پشتم شكست

آبرويم رفت پستم پست پست

حال از اكبر خجالت مي كشم

از علي اصغر خجالت مي كشم

آب هستم آب هستم آب پاك

مشك بر دوشي برادر صبر كن

صبر كن بوسم تو را

مثل در يا پر خروشي صبر كن

صبر كن بوسم تو را

اي علم دارم مرو

اي وفا دارم مرو

خيمه هاي ياس بعد از تو پريشان مي شوند

ياسمن در جستجوي آب عطشان مي شود

يادگار حيدري نازم وفاداري تو

اقتدار حيدري نازم علمداري تو

اي علم دارم مرو

اي وفا دارم مرو

مشك بر دوشي برادر صبر كن

صبر كن بوسم تو را

مثل در يا پر خروشي صبر كن

صبر كن بوسم تو را

اي علم دارم مرو

اي وفا دارم مرو

روشن از سيماي تو مهتاب دشت كربلاست

چهره زيباي تو ماند تمام نينواست

اشك بي تاب تماشاي رخ زيباي توست

در ميان آسمانها مسكن و ماواي توست

اي علم دارم مرو

اي وفا دارم مرو

مشك بر دوشي برادر صبر كن

صبر كن بوسم تو را

مثل در يا پر خروشي صبر كن

صبر كن بوسم تو را

اي علم دارم مرو

اي وفا دارم مرو