تير

تيري كه ز چله شد رها من بودم ** بوسيد گلوي تشنه را من بودم

آغشته به زهر حرمله بود تنم ** تيري كه سه شعبه بود افسوس منم

دستان لعين حرمله در دستم ** مي گفت كه از ديدن تو سرمستم

در گردش خود مرا به صحرايي برد ** روزي به لب صاحل دريايي برد

يك سو همه در ناز و ترحم بودند ** در سوي دگر شكسته مردم بودند

يك سو لب دريا همه سيراب ز آب ** در سوي دگر زبان تشنه ، بي تاب

فرياد ز كام تشنگان بر مي خاست ** آواي غريب كودكان بر مي خاست

ديدم به درون گاهواره طفلي **  لب تشنه به جبهه ستاره طفلي

ديدم كه لبان حرمله مي خنديد  **  بر خشكي كام چلچله مي خنديد

مي گفت به زير لب كه آبت بدهند  **  پاسخ به نياز التهابت بدهند

دستان لعين او به سويم آمد  **    آغشته به خون به روبرويم آمد

برداشت مرا و بوسه اي برمن زد  **  انگار كه آتشي به جان و تن زد

ديدم كه هدف گلوي آن كودك بود ** بي رحم به جستجوي آن كودك بود

بر دست پدر گلوي خشكيده چو ديد ** مانند ستاره اي كه تابيد چو ديد

پرتاب شدم ، و چشم خود را بستم ** از چله حرمله به بيرون رستم

ناگه به گلو رسيدم وپر پر شد  **  خون جاري و از گلوي نيلوفر شد

من بوسه زدم به جاي يك قطره آب ** دادم به گلوي تشنه اين گونه جواب

بر نازكي گلوي او سوخت دلم  **  از لذت عطر و بوي او سوخت دلم

بر دست پدر كبوتري پر پر زد **  ديدم كه پدر به سينه و بر سر زد

اين هم چند بيت شعر از زبان تير حرمله نانجيب لعنت الله عليه

نظر فراموش نكنيد . ما رو از نظرات زيباي خودتون محروم نكنيد . ممنون . يا حق